รองเท้าแฟชั่น อย่างไรก็ดีก็อีกทั้งไม่มีทีท่าว่าจะหาได้รองเท้ายินดีกลับไปเพราะด้วยแม้ว่าแต่คู่โทน เลือกคัดแล้วไป เลือกคัดอีก

รองเท้าแฟชั่น   ท้ายสุดก็มาล้มเลิกอยู่หน้ากระจกเงาร้านหรูแห่งหนึ่ง รองเท้าส้นสูงสีส้มคู่นั้นสะท้อนเงาเฉิดฉายผ่านกระจกออกมาแตะตาฉันตั้งแต่แรกมองดู มันช่างเป็นเกือกที่สวยจนอยากมีไว้ประดับคู่เท้าในทุกเดิน รองเท้าแฟชั่น  โดยไม่รอรี……ฉันเดินถูกต้องลิ่วเข้าไปหามัน ถึงแม้ว่าป้ายมูลค่าเล็ก-เล็กที่ติดเอาไว้จะบ่งราคาที่ไม่เล็กนัก แต่ฉันไม่ลังเลสักกระผีกที่จะควักกระเป๋าจำนวนนั้นออกไปเพื่อให้ได้เกือกที่จับจิตจับใจที่สุดในวันนี้แน่นนิดนึงนะคะ…มีคู่ใหม่ที่ใหญ่กว่านี้มั้ย" ฉันถามเสมียนค้าขายชั่วโมงที่กำลังพยายามสอดเท้าลงไปในรองเท้าคู่สวยให้พอดี แล้วพบว่ามันพอดิบ-เล็กจนขยับเท้าไม่ได้ไม่มีหรอกค่ะเรามีแบบละคู่เท่านั้น การันตีว่าใส่แล้วไม่ซ้ำแบบใคร เสมียนขายเล่าปล้องเป็นต่อในการจ่ายผลิตภัณฑ์ แต่ดิฉันว่าใส่แล้วไปก็พอดีนะคะ เผื่อมันยืดออกอีกเรี่ยราย เธอยังคงเล่าทาบ รองเท้าแฟชั่น จนถึงมองดูแววตาที่ฉันศรัทธาผลิตภัณฑ์ของเธอเย็นวันนั้นฉันกลับบ้านด้วยรอยยิ้มกรุ่นพร้อมกับรองเท้าคู่สวยที่อยู่ในมือฉันจัดแจงโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่าที่ใส่มาแรมปีทิ้งไปอย่างไม่แยแส วันรุ่งขึ้นฉันออกเดินด้วยรองเท้าคู่เรี่ยมอย่างเพริศพริ้ง มากมายมีใครต่อใครทัศน์ว่ามันงามผุดผ่องอย่างยิ่งฉันก็ยิ่งอิ่มอกอิ่มใจ ทว่าไม่ทันข้ามวันรองเท้าเจ้ากรรมก็อาละวาดจนฉันเดินโขยกเขยก และเย็นวันนั้นฉันก็ต้องกลับมาบ้านพร้อมกับเท้าที่ระบม หากชีวิตคนเราเป็นเหมือนการเดินทางไกล ความรักก็คงเป็นเหมือนรองเท้า… แท้ที่จริงแล้วฉันว่าคนอิฉันมิได้ใคร่ได้ "รองเท้าสวย" มากไปกว่า "รองเท้าที่ใส่สบาย"แต่ก็นั่นแหละใคร-ใคร ก็ย่อมชอบรองเท้าสวย-สวย ด้วยกันตลอดตรงนั้น ถึงแม้ว่าไม่น่าฉงนฉงายที่หลายคนมักปลงใจซื้อรองเท้าเนื่องจากต่อว่า "มันงามผุดผ่อง" มากกว่า รองเท้าแฟชั่น  "มันเล็กกับเท้า" และแม้หัวมันจะใส่แล้วคับไปกระจิดริด…ลำบากใจไปไม่นานก็ยังไม่แขวนนวม โทษเนื่องจากว่ามันงามผุดผ่องจับจิตจับใจหรือแม้หัวมันจะมูลค่ามีราคาลิบตาก็อีกทั้งประสงค์หมายถึงผู้ประดิษฐ์ให้ได สมมุติว่าอิฉันจำต้องเดินช่องทางอีกไกล… ถึงแม้ว่าจะมีเกือกสวยงาม รองเท้าแฟชั่น มูลค่ามีราคา ยี่ห้อแบรนด์เนม มันก็คงปราศจากอรรถประโยชน์ ถึงแม้ว่าจะงามผุดผ่องเท่าใดแต่ถ้ามันทำเท้าอิฉันเจ็บป่วย…ท้ายที่สุดก็คงจะจำต้องถอดมันออก เนื่องจากสมมุติดื้อเราเดินทั้งเท้าเจ็บ-เจ็บเราคงจะไปมิถึงแม้ว่าตีนทาง ข้อความมลักก็เช่นเดียวกัน… เราอาจหาญฝันใฝ่แผ่นดินจะมีแฟนสาวงามผุดผ่อง มั่งมี มือแข็ง เฉลียวฉลาด บรรเจิด แต่ที่จริงแล้ว… เราปางใคร่ได้คน-คนตรงนั้นพอให้ตัวเราดูล้ำหน้ามาเท่านั้นเองฉันว่าหนอ… เกือกที่ใส่แล้วไปสบายดีไม่จำเป็นจะต้องจำต้องงามผุดผ่องเลื่องลือฤๅ เนื่องจากดังนั้นมนุษย์ที่จะมาหยิบจูงมืออิฉันไปจวบจวนช่องทางของชีวีก็ไม่จำเป็นจะต้องจำต้องหมายถึงคนที่วิเศษที่มากจนใครตรึกตรองอิจฉาท่าจะ งานใส่เกือกที่เดินแล้วไปสบายดีหัวมันอาจหาญทำเอาอิฉันมีความสนุกสนาน มากกว่าเนื่องจากทานหลงเชื่อว่าหัวมันจะนำอิฉันไปถึงที่สุดเป้าหมายเพราะแผ่นดินอิฉันมิจำต้องเจ็บป่วยพระบาทและตรึกตรองประสงค์ รองเท้าแฟชั่น จะทอยมันหนีไปมรณกรรมมอบรู้แจ้งแล้วไปรู้แจ้งรอดไป จวบจวนทัวร์  รองเท้าแฟชั่น

Comments are closed.